က်ေနာ္တို႕ငယ္ငယ္ ကဖတ္ရတဲ႔
လက္၀ဲသုႏၷရ အမတ္ၾကီးက
ကိုယ့္ရပ္ ကိုယ့္ေျမ
ကိုယ့္ျပည္ရြာမွာပဲရွိတဲ႔ မဲဇာ ကို
အပို႕ခံရတာေတာင္
လြမ္းရခ်ည္ရဲ႔ ေဆြးလွခ်ည္ရဲ႔
ေရႊျပည္ေတာ္ၾကီးကို
အစဥ္အျမဲ သတိရေနပါတယ္တဲ႔။
ခုေတာ့ က်ေနာ့္ဘ၀က
ေရျခား ေျမျခား ပင္လယ္ျခား
ဓေလ့ စရိုက္ အက်င့္ စရုိ္က္
မတူ ကြဲျပားတဲ႔ ေဒသမွာ
ပညာေတာ္သင္ဆိုတဲ႔ ခရီးကို
ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တာ
တစ္ႏွစ္တင္းတင္းေတာင္
ျပည့္ခဲ႔ျပီေနာ္။
ျပည္ေတာ္ျပန္စိတ္ကူးနဲ႔
အလြမ္းေတြကို အတင္းမ်ိဳခ်
နိုင္ငံအတြက္ လိုအပ္တဲ႔
အတတ္ပညာေတြေၾကာင့္ရယ္ဆိုျပီး
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္း
ဇြဲတင္းျပီးဆက္ေနရတယ္။
က်ေနာ့္ ရင္ထဲက
ေရႊ့ျပည္ၾကီးကို လြမ္းတယ္ဆိုတဲ႔
အလြမ္း က
လက္၀ဲသုႏၷရ အမတ္ၾကီးထက္
အဆေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမက
ပိုလိမ့္မယ္ ဆိုတာ
ဘ၀တူ သူငယ္ခ်င္းေတြ
ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါလိမ့္မယ္။
ခုေတာ့
တစ္ႏွစ္ျပည့္အလြမ္းနဲ႔
ကိုယ့္ေရႊျပည္ ေခတ္ေရွ႕လွမ္းႏိုင္ေအာင္
ပညာသင္ခရီးလမ္းမွာ
ဆႏၵကို သိကၡာနဲ႔ ထိန္းပါလို႕
မူတစ္သြင္ အားအင္သစ္လိုက္ၾကပါစို႕။………..
အေပၚသို့